Typowa sadza tej grupy jest Furnex

Stwierdzono, że kauczuki syntetyczne wykazują lepsze własności, jeżeli mieszanki zawierają sadzę piecową. Według Cranora, już około 1920 r. sadzę gazową produkowano przez spalanie w piecach gazu ziemnego przy ściśle określonym dostępie powietrza. Metoda ta różni się zasadniczo od metody otrzymywania sadzy kanałowej, która tworzy się l) Ten typ sadzy podano w tej tablicy, gdyż otrzymuje się ją przez rozkład termiczny. Użyta do mieszanek kauczukowych posiada zupełnie inne własności niż sadze termiczne; w pewnym stopniu ma ona własności sadzy liMF CF oraz sadzy CC. Continue reading „Typowa sadza tej grupy jest Furnex”

Siarczki antymonu daja zabarwienie poczynajac od zóltego poprzez pomaranczowe do ciemnoczerwonego.

Siarczki antymonu dają zabarwienie poczynając od żółtego poprzez pomarańczowe do ciemnoczerwonego. Ponieważ siarczki te nie są trujące, znalazły one szerokie zastosowanie przy produkcji uszczelek do butelek itp . . Istnieje wiele innych nieorganicznych materiałów stosowanych do barwienia kauczuku na różne kolory. Obecnie są one wypierane przez barwniki organiczne. Continue reading „Siarczki antymonu daja zabarwienie poczynajac od zóltego poprzez pomaranczowe do ciemnoczerwonego.”

W celu oznaczenia na projektach budowlanych lub ich czesciach rodzaju materialów budowlanych

Norma PN-55/B-OI025 nie podaje absolutnej grubości linii cyfrowo (np. 1 lub 2 mm), jak to czyni np. norma dla rysunku maszynowego, lecz ogranicza się tylko do przykładowego podania wzajemnego stosunku grubości poszczególnych rodzajów linii. Dobór grubości linii zależy więc od indywidualnego wyczucia i od techniki wykonania rysunku. W celu oznaczenia na projektach budowlanych lub ich częściach rodzaju materiałów budowlanych podane są w normie PN/B-131 obrysy niewidoczne w płaszczyźnie rysunku osie symetrii konstrukcji, ślady przekrojów linie wymiarowe i pomocnicze rzuty i kłady sklepień itp. Continue reading „W celu oznaczenia na projektach budowlanych lub ich czesciach rodzaju materialów budowlanych”

Tloki

Tłoki Tłoki uszczelniane są pierścieniami metalowymi , pierścieniami z twardej gumy lub wywiniętymi pierścieniami skórzanymi, zwanymi manszetami. Materiał na pierścienie powinien być odporny na chemiczny wpływ cieczy pompowanej i wykazywać mały opór tarcia. Manszety skórzane nadają się do wody o temperaturze poniżej 30°, nie agresywnej i do prędkości tłokowych poniżej 1 misek. Są one samouszczelniające. tzn. Continue reading „Tloki”

Tloczysko

Tłoczysko Tłoczysko łączy się z jednej strony z tłokiem, z drugiej z wodzikiem, Jest ono narażone na wyboczenie i rozciąganie. Duże pompy mają tłoczysko umocowane w wodziku za pomocą klina poprzecznego, małe za pomocą nakrętki. Tłok umocowany jest na walcowym lub stożkowym czopie tłoczyska o zbieżności 1 : 2 do 1 : 3 i dociśnięty nakrętką z brązu zabezpieczoną przed odkręceniem. Mniejsza zbieżność czopa pociąga za sobą trudności przy odłączaniu tłoka od tłoczyska. 4. Continue reading „Tloczysko”

Czastki zawiesin

Cząstki zawiesin opadające z prędkością większą niż u osiądą na dnie wcześniej. Na przykład cząstki opadające z prędkością Ul osiądą na dnie W punkcie E; cząstki, których prędkość opadania U2 jest mniejsza, nie osiądą w osadniku o długości L, lecz pozostaną w wodzie odpływającej z komory przelewowej 2. Długość więc osadnika można określić równaniem: L=- . H [m] co wynika z podobieństw trójkątów ACG i ADB. Rzeczywista prędkość osiadania zawiesin różni się od prędkości teoretycznej u wobec unoszenia się zawiesin wskutek burzliwego przelewu dopływającej wody w osadniku i w związku z tym do powyższego równania wprowadza się współczynnik ex = 1,2-+-1,5; wówczas równanie to przyjmie postać: L = Il- H = (1,2 -i- 1,5) – H [m] Wzór (V. Continue reading „Czastki zawiesin”